Ruch wahadłowy cz. 3

Skracając jednak lub wydłużając wahadło, przekonywamy się, iż im krótsze jest wahadło, tym prędzej się waha i to tak, że 4 razy krótsze, waha się 2 razy prędzej, 9 razy krótsze — 3 razy prędzej, 16 razy krótsze — 4 razy prędzej i t. d. (z tego powodu, chcąc przyspieszyć bieg zegara wahadłowego, musimy tarczę jego wahadła podnieść przez podkręcenie znajdującej się pod nią śrubki). Stąd prawa:

  1. Czas wahnięcia jest niezależny od długości łuku, jaki wahadło zakreśla (przy łukach w ogóle niewielkich).
  2. Czas wahnięcia jest niezależny od materiału, ani od ciężaru wahadła.
  3. Wahadła jednakowej długości wykonuje wahnięcia w jednakowym czasie, dłuższe wahania się wolniej, krótsze – prędzej, tak, że prędkość wahania jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z długości wahadła.

Prawa ruchu wahadłowego wykrył Galileusz (1602 r.), który również zbadał prawa spadku ciał i dokonał wielu innych odkryć naukowych; nazywają go „ojcem fizyki”.

Jeżeli wyobrazimy sobie wahadło takiej długości, aby każde wahnięcie jego trwało ściśle 1  sekundę, mieć będziemy tzw. wahadło sekundowe.

To Cię zainteresuje:

– Tłumacz holenderski Warszawa
– uprawnienia udt
– Rysunek techniczny maszynowy Dobrzański